باسمه تعالی
زهرا خلفی در تاریخ 1325 در اهواز به دنیا آمد و پس از طیّ تحصیلات دبیرستان به خدمت آموزش و پرورش دزفول مشغول شد. در ضمن به ادامه تحصیل پرداخت و در سال 1374 به اخذ فوق لیسانس در رشته زبان و ادبیّات فارسی نایل گردید. از سال 1375 تاکنون پس از بازنشستگی از آموزش و پرورش در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول به تدریس اشتغال دارد. ایشان به عنوان دبیر نمونه آموزش و پرورش در سال تحصیل 1374-1373، دبیر نمونه فعّالیّت های آموزشی در سال 1372، استاد نمونه دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول در سال 1382-1381، استاد نمونه پژوهشگر در سالهای 1382، 1384، 1386 و1387، دبیر بازنشسته موفّق در سال 1385، استاد نمونه فرهنگی دانشگاه اسلامی واحد دزفول در سال 86 انتخاب شده است.
کتاب های «سیمای حضرت علی (ع) و فاطمه زهرا (س) در ادب فارسی»، «لنگه کفشی بر آوار»، «شرنگ شیرین» و «مجموعه چکیده مقالات» از آثار اوست. وی دارای 57 مقاله در موضوعات مختلف است که در همایش های کشوری و منطقه ای جزو مقالات برگزیده انتخاب شده اند.
ایشان عضو انجمن قصّه نویسان دزفول است و داستان قوزی و نقدی بر کتاب «ترس و لرز» غلامحسین ساعدی در فصل نامه «شهرزاد» این انجمن از او به چاپ رسیده است. ایشان در تأسیس و اجرای برنامه های متنوّع دارالعلوم فاطمیّه دزفول و در مجموعه سازی و فراهم آوری منابع اطلاعاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول در سال های 1381 و 1382 همکاری داشته است.
در سال 1372 از طرف مدیر کل آموزش و پرورش استان خوزستان به جهت علاقه مندی نسبت به پیشرفت امور آموزش و پرورش مورد تشویق قرار گرفت. او با بعضی از نشریّات دانشجویی همکاری دارد و برگزار کننده جلسات شعر و داستان نویسی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول از سال 1380 تا 1385 و نیز نماینده هسته پژوهشی بانوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول از سال 1380 تا 1385 بوده است.
