باسمه تعالی

دیدگاه حضرت علی (ع) در تفسیر قرآن

چکیده :

علی (ع) آگاه به اسرار آیات الهی است. علم او از وحی و الهام حق سرچشمه گرفته و آموزگار نخستین عالم بشریّت، شأن نزول و تأویل و تفسیر آیات را به او آموخته است. حامل وحی و هادی هُدا، همۀ علوم اوّلین و آخرین را به علی (ع) آموزش داده است. قرآن در قلب علی (ع) است همان گونه که بر قلب پیامبر بشیر و نذیر نازل گردید، تفسیر سر برافراشته علی (ع) از صحیفه ی نور، ثمین و ثاقب و پُرثمر است. علی (ع) قرآن ناطقی است که مفسّر و مبیّن و مدرّس علوم قرآنی است. علی (ع) همچون غوّاصی در دریای بی کران کتاب خدا سباحت می کند و گوهرهای گرانقدر تأویل آیات را برای هدایت انسانها به ارمغان می آورد. او می داند که آیات قرآن درباره کی و چه مقدار و به چه شأن نزول با چه شرایط و چه مکان و برای چه موضوع و در حضور چه کسی و با چه شرایطی نازل شده است. او قادر است برای اهل تورات به تورات آنها و برای اهل انجیل به انجیل آنها و برای اهل زبور به زبور آنها و برای اهل قرآن به قرآن حکم دهد و قضاوت کند و ذرّه ای از  حقیقت علمی و حکمی تجاوز ننماید. او با شعاع دانش خود با تأویل آیات الهی دلهای افراد مشتاق را رخشان و آنان را شیفته و شیدای شهد تفسیرات و تشریحات خود می کند.

اهل بیت (ع) که از انوار علم الهی بهره مندند، در تفسیر کلام کریم صباوار مصداق راستین و صادقی از نافه گشایان گیسوی گرانقدر قرآنند. آنان با شگفتی شورآفرینِ سخن، شمیم شامّه نواز معارف عالمتاب کتاب کامل کردگار توانا را از بطن آن بیرون کشیده و به اطراف و اکناف جهان می پراکنند. آنان حقایق نقلی، عقلی و حقیقی فرقان قایم را موی شکافانه تفسیر و تشریح می کنند و دروازه های درک و فهم سعادت و رستگاری انسانها را
می گشایند. از میان اهل بیت (ع)، دیدگاه حضرت علی (ع) را که درگاه دانش نبوّت و مُبیّن امّت است، در تأویل تنزیل ذوالجلال موردنظر قرار می دهیم، زیرا پیامبر جهان پناه اسلام بارها بیان داشته که «من بر تنزیل قرآن و علی بر تأویل آن با کفّار می جنگیم». پیکار علی (ع) با سردمداران سودجوی مسندطلبی است که صحیفه حکیم را به میل و دلخواه خود تأویل و تفسیر به رأی می کنند و هر جا که عشقشان کشید، مناسب با شهوت و شیفتگی و مطابق با شرایط تمایلات خویش به تأویل بلاغ مُبین می پردازند.

هدف از این تحقیق بررسی دیدگاه حضرت علی (ع) در تفسیر حبل حکمت است که خود قرآن ناطق و سیراب شده ی سرچشمۀ وحی و الهام می باشد. علی (ع) از آبشخور علم پیامبر (ص) نوشید و خداوند قرآن را در قلب او جمع نمود، همان گونه که به قلب پیامبر (ص) نازل کرد. او دانشمندترین بشر پس از منجی بشریّت است. اگر علی (ع) نبود شاید برای همیشه معارف منیع کتاب عدل الهی بدون تفسیر می ماند.

پس علی (ع) قافله سالار رستگاران و نگهبان دین و قرآن از تحریف و تأویل گمگشتگان است.

         من ا... التّوفیق

1- زهرا خلفی ـ عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

2- ندا زرعی کارمند دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

باسمه تعالی

نقش نماز در ارتقاء ساختار اخلاقی انسان ها

مقدّمه

نماز نهال نیکی ها را در دل انسانها پرورانده، سدّ سدیدی در برابر پلیدی و پَلَشتی ها می افکند. ریسمان استوار دوستی و صفا میان مسجود و ساجد، نماز و نیایش است. نماز نشان گر نیازمندیهای مملوک به مالک و مظهر عبودیّت و اظهار خضوع و خشوع بنده مسکین و مستکینی است در برابر قادر و قاهری مقتدر. نماز والاترین مرتبه ی سپاس و ستایش مرحوم از رحیم است. نماز عالی ترین عامل انسانیّت است که انسان را از رکود و خمود و سکون به تموّج و تحرّک وا می دارد. نماز معراج مؤمن است و او را از زندان تنگ ناسوت در اقیانوس بیکران لاهوت غوطه ور می سازد. نماز پرواز روح است از دنیای نفسانی به مبدأ هستی و در این پرواز، منیّت ها در مرداب فنا غرق شده، انسان سبکبال و سبک سیر در سپهر سرمدی بال و پر می زند.

در این تحقیق نماز را از دیدگاه قرآن، پیامبر اسلام (ص)، ائمّه اطهار و بزرگان جهان مورد بررسی قرار
می دهیم.

باسمه تعالی

نماز و نیایش

مقدّمه

نماز نهال نیکی ها را در دل انسانها پرورانده، سدّ سدیدی در برابر پلیدی و پَلَشتی ها
می افکند. ریسمان استوار دوستی و صفا میان مسجود و ساجد، نماز و نیایش است. نماز نشان گر نیازمندیهای مملوک به مالک و مظهر عبودیّت و اظهار خضوع و خشوع بنده مسکین و مستکینی است در برابر قادر و قاهری مقتدر. نماز والاترین مرتبه ی سپاس و ستایش مرحوم از رحیم است

باسمه تعالی

قیام عاشورا، امر به معروف و نهی از منکر

مقدّمه

پیروزمندانه ترین وسیله ارشاد و رستگاری انسانها بهره گیری از بهترین الگوهاست و اسلام با توجّه به آگاهی نقش مهم و سازنده الگوها در تربیت افراد، انسانها را به پیروی از افرادی ممتاز که دارای موقعیّت خاصّ اجتماعی، فرهنگی هستند و می توانند برای سایر افراد به عنوان الگو و سرمشق پذیرفته شوند، سفارش می کند تا رفتار و سیره ی آنان را برای اصلاح خود به کار گیرند. این اسوه های ارزشمند و سرنوشت ساز، شیوه امر به معروف و نهی از منکر را سرلوحه ی گفتار، کردار، و رفتار خود قرار داده و در اجرای آن مجدّانه جدّی بلیغ ورزیده اند و در این راه با همّتی تحسین آمیز از جان و جاه و جلوه های زراندود زندگی گذشته و در انجام این واجب خطیر، خطرها به جان خریده اند. پیامبر اسلام (ص) و ائمّه ی معصومین که مصدر تمامی سجایای حسنه اخلاقند، از مجاهدان این دو واجب جلیل و جمیل اند که در انجام این وظیفه لحظه ای سستی و سهو به خود راه نداده اند. این افراد کامل همان رستگارانی هستند که به تعبیر قرآن در آیات 3 و 4 سورۀ عصر، ایمان آورندگان و انجام دهندگان عمل صالح و توصیه کنندگان به راستی و صبرند. آنان انسانها را به تطهیر نفس فرا می خوانند و رفتارهای زشت را نکوهش و تحقیر می نمایند.

امام حسین (ع) و قیام عاشورا گواهی گویا برای تأکید بر این امر است، زیرا که با هدف احیاء امر به معروف و نهی از منکر سر برافراشت. قیام خونین سیّدالشّهدا در کربلا نشان گر آن است که امام حسین (ع) عملاً و صراحتاً انگیزه ی قیام را عمل به این واجب برشمرده است.

هدف از این تحقیق بررسی امر به معروف و نهی از منکر در قیام عاشوراست که با مطرح کردن بخش های زیر به ذکر آن می پردازیم.

معنی کلمه حسین، مسائلی که موجب قیام امام حسین (ع) گردید، خطبه های امام حسین (ع) در ایّام مهادنه و روز عاشورا، بینش امام حسین (ع)، امر به معروف و نهی از منکر در تحلیل واقعه عاشورا از نظر استاد مطهّری، پیام امام حسین (ع)، شجاعت و شهامت در امر به معروف و نهی از منکر، سکوت و بی تفاوتی در برابر ظلم و استبداد جایز نیست، مراتب امر به معروف و نهی از منکر، امر به معروف و نهی از منکر موجب سلامت جامعه و انضباط اجتماعی است.

In the name of God

The concepts of Quran in Sabahi Bidgoli's poetries

Zahra Khalafi

Member of scientific group of Azad university of Dezful

Abstract

The excelled of poets in the twelfth's century and in the early of thirteenth's century of Hegry is Sabahi Bidgoli. He is shown his ability between poets and speakers of Persian poem to compose the kinds of forms of poetry. He was a master in oratory and the bins. He was aware from trick of poetry. His studious, eloquent and oratorical poems express his poetic faculty and his psychology of language. His pleasant lyric poems, splendid odes and affect elegies indicate his talented and his mind fluid. His combination about Amam Hosein's elegy is valuable and lofty. He has affected from the lofty speech of holy Quran and divine Imams' traditions, such as the most of the orators' verse and prose in Iran. Some of the Sabahi's allusions are about the prophets' miracles such as Jesus (pbuh) and Moses (pbuh) that they have been mentioned in the holy Quran. He has followed of holy Quran's points about Yousuf (pbuh), Jacob (pbuh), Zecharia (pbuh), Jesus (pbuh) and David (pbuh). His poems are about these prophets and he has composed his poems with the delicate nature of poetic. His allusions express that he has affected from the Quran.

This research has been set to the methods of library and it expresses Sabahi's poems that they point to the concepts from Holy Quran. In translation of the verses have been used from the interpretation of Mohyedeen Mahdy Elahy Ghomsheey and Mohsen Qaraati from Holy Quran.

Keywords: Quran, Chapter, Verse, Sabahi, Poet

باسمه تعالی

مضامین قرآن در دیوان صباحی بیدگلی

زهرا خلفی

عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده

سرآمد سخنوران قرن دوازدهم و اوایل قرن سیزدهم هجری صباحی بیدگلی است که در سرودن اقسام قالب های شعری شایستگی خود را در میان سخن سنجان و سرایندگان شعر فارسی نشان داده است. او در سخن گستری و نکته دانی استاد و از فوت و فن شعری آگاه است. اشعار بلیغ، فصیح و شیوایش مُبیّن استعداد شاعرانه و طبع لطیف و زبان روان اوست. غزل های دلنشین، قصاید غرّا و مرثیه های تأثیرگذار او نشان گر علوّ طبع و ذهن سیّال او در سرودن شعر است. ترکیب بند او در رثای امام حسین (ع) ارزشمند و بلندپایه است. او بسان اکثر سخن پردازان نثر و نظم ایران از کلام کریم کتاب وحی نشأت گرفته و از احادیث اولیای الهی تأثیر پذیرفته است. صباحی در تلمیحاتی که در اشعارش به کار برده از معجزه ی پیامبرانی چون حضرت عیسی (ع) و حضرت موسی (ع) که در قرآن کریم به آنها اشاره شده، سخن به میان آورده است. او باتأسّی به تنزیل عزیز در مورد حضرت یوسف، حضرت یعقوب، حضرت زکریّا، حضرت یحیی و حضرت داوود، اشعارش را با اشاره به زندگی این پیامبران مزیّن ساخته و با طبع شاعرانه ی لطیف و روح نواز خود آنها را به رشته نظم کشیده است. تلمیحات او به پاره ای از مضامین قرآنی، از تأثیرپذیری او از این کتاب هُدای حق حکایت می کند.

در این تحقیق که به روش کتابخانه ای تنظیم گردیده است. اشعاری چند از این شاعر را که به مفاهیمی از قرآن مجید اشاره دارد، ذکر نموده و آنها را مورد بررسی قرار می دهیم. ضمناً در ترجمه آیات از قرآن مجید با ترجمه ی محیی الدّین مهدی الهی قمشه ای و محسن قرائتی استفاده شده است.

واژه های کلیدی : قرآن، سوره، آیه، صباحی، بیت

God bless

قرآن و بهداشت تن و روان

باسمه تعالي

قرآن و بهداشت تن و روان

چكيده

هدف از این پژوهش بررسی و دستیابی به مطالبی درباره رعایت بهداشت تن و روان از دیدگاه قرآن می باشد که در حدّ توان موضوعاتی در هیجده بخش در این مورد ذکر شده است. صحیفه صدق، صحّت و سلامت انسانها را مورد توجّه و اهمیّت قرار داده و آنان را به رعایت بهداشت تن و روان فرا خوانده است. مفاهیمی همچون خوردن خوراکی های حلال و پاکیزه، پرهیز از خوردنی های حرام، خوردن عسل به عنوان شفاء، تحریم گوشت خوک و گوشت مردار، وجوب روزه به عنوان یک وظیفه شرعی، تحریم شراب، طهارت و غسل و تیمّم، پوشیدن لباس پاکیزه، تحریم جهاد و روزه برای افراد بیمار، شیر خالص و گوارا، گوشت تازه ماهی و ... در قرآن مطرح شده است. سلامت جسم و جان انسان ها در این حبل المتین حق، به قدری ارزشمند است که قتل یک فرد گویی قتل همۀ افراد است و خودآزاری و خودکشی از گناهان کبیره محسوب می شود. رعایت بهداشت تن و روان برای تمامی انسانها الزامی است و در این مورد آنچنان پیش می رود که انجام پاره ای از فرایض که برای شخص مریض مضرّ است ممنوع و حرام می گردد. خوردنی ها و نوشیدنی هایی که برای بدن زیان دارد مورد تحریم قرار می گیرد. خوردن گوشت تازه و عسل و نوشیدن شیر گوارا توصیه می شود. خوردنی هایی که از نظر پزشکی و متخصّصان مواد غذایی تأثیر بسیاری در سلامت اشخاص دارند سفارش می شود. فلسفه روزه و اثر سودبخش آن بر جسم و جان انسانها شایان توجّه و تدبّر است. گلوبندگی و شکم پرستی که به سلامت انسانها لطمه وارد می سازد از نظر قرآن ممنوع است و قرآن این گونه افراد را به چهارپایان مانند کرده و جایگاه اصلی آنان را آتش جهنّم ذکر می کند. قرآن آلودگی جسم را مانعی برای قرب به قادر متعال می داند و وضو و غسل و تیمّم را برای برگزاری نماز سفارش می کند. مطرح کردن این گونه موضوعات، ژرف اندیشی و توجّه قرآن گران مایه را در مورد بهداشت تن و روان روشن می سازد.

In the name of God

Quran and hygiene of body and psyche

Abstract

The aim of this research is study and achievement to matters about observing hygiene of body and psyche in point of view of Quran that in deal of the potency has been mentioned subjects in eighteen sections in this case. Quran has regarded people's accuracy and health and has recalled them to observe hygiene of body and psyche. Concepts like eating legit and clean foods, avoidance from forbidden foods, eating honey as cure, boycotting Pork and carrion, behooving of fast as a canonical duty, boycott wine, clarity, ablution and purity wearing clean dress, to prohibit Jihad and fast fro sick persons, pure and digestible milk, fresh gill and … are considered in Quran. Health of people's body and psyche is too valuable in this true book which killing one person is like killing all people and self annoyance and self destruction is canted, from deadly sins. It is obligatory for all people to observe hygiene of body and psyche and so forego in this case that doing some of essentials which are harmful for sick person are prohibited. Foods and drinks that are damaging for body are prohibited. It is recommendable to eat fresh meat and honey and tasty milk. Foods that in view point of medic and experts of alimental materials have much affection upon people's health are recommended. The subject of fast and its profitable effects upon people's body and psyche is considerable regarded. Overeating and edacity that indemnify to people's health is prohibited in the view Quran and Quran likens these people to the beasts and it mentions the hell is their basic place. Quran believes the pollution of body is barrier to reach the Almighty esteem and recommends washing and ablution and purity for prayer. Discussing these matters clears depth of thought and attention of worth full Quran about hygiene of body and psyche.

Keywords: Quran, Verse, Sura, The interpretation of noor, health

Success from God

Zahra khalafi

Scientific commissioner Islamic azad university Dezful unit  

کلمات کلیدی : قرآن، آیه، سوره، تفسیر نور، سلامت

                     من ا... التّوفیق

                         زهرا خلفی ـ عضو هیأت علمی

                                                                                                             دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

باسمه تعالی

بررسی علل شیوع ضدّ ارزش ها از دیدگاه امام علی (ع) در نهج البلاغه

چکیده

حکمت های شگفت انگیز علی (ع) شاهراه هدایت و حمایت گم گشتگان وادی ضلالت و زوال است. رسیدن به ساحل رستگاری و سرفرازی از گرداب گناه و گمراهی است. پلشتی و پلیدی ها را از ضمایر تیره و تار، مطهّر و طربناک می سازد. نجواهای نهج البلاغه ندای غریب و بلیغی است از حلقوم حکیمی حاذق، طبیبی روحانی، دانشمندی موی شکاف، مهندسی عالم به علم الهی، زاهدی بیدار، عادلی دادگستر، سیاست مداری صادق، عابدی آگاه، محسنی بی ریا، حق پرستی راستین، بخشنده ای بی چشم داشت، داوری دانا، انسانی خاشع، نوع دوست، پُر مهر، بردبار، ایثارگر، عفوکننده، مُخلص، شجاع، مدبّری عالم و ... ، که سوق دهنده ی انسانها به سمت و سوی سرای سرور و سعادت است. اثر نفیس علی (ع) که برادر قرآنش نام گذاشته اند پزشک نفوس روحانی انسانیّت است که امراض روحانی خلق را درمان می بخشد.

این پژوهش در پی آن است که قطره ای از دریای عظیم زنهارها و هشدارهای حضرت علی (ع) را به جهانیان بنمایاند. هشدارهایی که انسانهای ساهی و خفته را از خواب رخوت و بی خبری، بیدار و آگاه کرده، از جمود و خمود رهانیده، راه های هدایت و سعادت سرمدی را از سرابهای فریب و شُبهه مشخّص می سازد. امام با عللی متقن و اسبابی سترگ و ثاقب به بیان ضدّ ارزشها می پردازد و از علّت سقوط انسانها، ذلّت، غربت، هلاکت، تأسّف، اضطراب، آوارگی، ریاکاری، نادانی، زیان کاری، بی آبرویی، کثرت خطا، بی حیایی، شکست، مرگ قلب، حماقت، ستم گری و سایر ضدّ ارزشهایی که بشر را به درّه دنائت و گرداب گناه سرنگون می کنند، سخن به میان می آورد. حضرت علی (ع) جان سوزانه و صمیمانه خواستار اصلاح انسانهاست. انسانهایی که استغنا، مست و مسحورشان می کند، تهیدستی، مأیوس و سست و آرزوهای دور و دراز، زیاده خواهشان
می نماید. انسانهایی که توبه را به تأخیر می اندازند. واعظان غیر متّعظ و عالمان بی عملند. آنهایی که هنگام بیماری، پشیمان امّا در تندرستی و صحّت، شیفته نفسند، کسانی که مقهور قدرتند و خداوندان زر و زور و تزویر. خائف از مخلوق و خائن به خالقند. ستمگرانی که ستمدیدگان را در زیر یوغ استبداد خود خرد و خوار ساخته، حق را پایمال امیال پلید خود قرار می دهند. گرگانی در لباس میش که با روبند روی و ریا جهت
دست یابی به منافع دنیوی خویش دیگران را فریب داده، آنان را مطیع مطامع جاه طلبانه خود می کنند.
فرصت طلبان حق ستیزی که با چاپلوسی و چرب زبانی، چهره باطل را آراسته و آن را فریبا و رعنا عرضه
می دارند. حضرت علی (ع) موی شکافانه به بیان علّت و ایجاد رذایل اخلاقی و رفتارهای شنیع در جامعه پرداخته و مشفقانه در صدد سرکوب صفّات ناپسند و زدودن رذایل اخلاقی در اجتماع برآمده است.

کلیدواژه : حکمت، نهج البلاغه، علی (ع)

               من ا... التّوفیق

زهرا خلفی ـ عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

                    عظیمه حلمی (کارمند دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

باسمه تعالي

مفاهيم اجتماعي در شعر معاصر و كهن

چکیده

بحث گسترش انديشه‌هاي اجتماعي و گرايش به جامعه و مردمان معمولي و محروم را در انديشه و اشعار شاعران سنّتي و معاصر مي‌توان مورد بررسي قرار داد. پيام مردم‌گرايي و انديشۀ توده‌ گرايي و اعتماد به نظريّۀ تكامل اجتماعي و تمايلات انسان دوستانه از ديرگاه مورد توجّۀ شاعران ايران بوده است. موضوع اصلي اشعار اين شاعران، طرح نيازها و محروميّت‌هاي تودۀ مردم و دفاع از حقوق محرومان و رنجبران و مسايل اجتماعي موجود در جامعه مي‌باشد.

علاقه و اشتياق اين شاعران را به خواسته‌هاي تودۀ مردم و جريان‌هاي اجتماعي با بررسي اشعار آنان مي‌توان به خوبي احساس كرد و درك نمود. با وجود اين‌كه شعر و ادب در دوران گذشته، قبل از دورۀ مشروطه و عصر بيداري به گروه‌هاي محدود حاكم متعلّق بود و ارتباط مستقيم با دربار داشت، عدّه‌اي از شاعران پيشين به مسايل اجتماعي و امور اجتماع توجّۀ خاص نشان داده و اين مضامين را در اشعار خود بيان نموده‌اند.

اکثر شاعران معاصر نيز در اين مورد علاقه مندي وافر خود را به گرايش‌هاي اجتماعي نشان داده و موجب گرديده‌اند كه ادبيّاتي تحت عنوان ادبيّات كارگري، شعر نو حماسي و ادبيّات ملتزم به وجود آيد.

شاعري كه مفاهيم اجتماعي را در شعر خود بيان مي‌كند، هدفش بالا بردن ادراك و بينش هنري و اجتماعي است. او مي‌خواهد شعرش پيام انساني داشته و مردم را با حوادث و رويدادهاي زمان خويش آشنا كند. روح شاعران شعر اجتماعي با احساس مسؤوليّت‌هاي اجتماعي سرشته شده و شاعر با مردم و در ميان مردم زندگي مي‌كند. او خود را تافتۀ جدا بافته از جامعه حس نمي‌كند بلكه در درياي اجتماع غرق مي‌شود، حس مي‌كند، مي‌انديشد و با جريانات اجتماع مي‌آميزد و در ميان آن فرو مي‌رود. او در دشت فراخ اجتماع و به هر سوي و زاويۀ آن گام مي‌نهد تا زمانۀ خويش را بشناسد و به ادراك و شعور اجتماعي دست يابد و به قول احمد شاملو:

بیگانه نیست

شاعر امروز

با دردهای مشترک خلق

او با لبان مردم

لبخند می زند

درد امید مردم را

با استخوان خویش

     پیوند می زند

من الله التّوفيق

زهرا خلفي

عضو هيأت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد دزفول

باسمه تعالی

امام حسين (ع) احياگر سياست پيامبر (ص)

چكيده

سياست مداري كه از اصول قطعي زندگي همه ي امامان (ع) بوده است، سياستي رحماني، مثبت و پوياست. سياستي مدبّرانه و جامع براي اجراي عدالت و حفظ اسلام و رعايت عدل در رهبري و گذشت هنگام قدرت ، نه سياستي كه موجب دين فروشي شود و تنها در جهت هواهاي نفساني و آرزوهاي دنيوي سير نمايد. در كلام بزرگان كه مي گويند : سياست از ديانت، جدا نيست و سياست عين ديانت است، سياست به مفهوم تدبير و اداره و اصلاح امور است كه همه ي پيشوايان معصوم (ع) اين ادّعا را تأييد مي كنند .

البتّه لازمه ي دخالت در اين امور سياسي، برخورداري از خود گذشتگي، شجاعت و فداكاري است . از اين رو عدّه اي از اين مقوله، شانه خالي مي كنند كه اين عدم پذيرش مسؤوليّت، ناشي از جبن و ترس حاكم بر وجودشان است و در اين جهت براي توجيه ترس خويش به دليل هاي پوچ استناد مي كنند كه روش امام حسين (ع) روشي مغاير و كاملاً متضاد با اين سياست است.

باسمه تعالی

شناخت توسعة فرهنگي از نگاه امام علي (ع) در نهج البلاغه

چکیده :

فرهنگ غني اسلامي اگر در رگ هاي پيكر جامعه ساري و جاري گردد و امواج آن در انديشة مسلمانان به تكاپو و خيزش درآمده و به پا خيزد، مي توان به قلّه ي خودباوري و شايسته شناسي خويش صعود كرد و درهاي فتح و پيروزي را بر خود گشود.

اگر هشدارهاي قرآن كريم و مبارزه هاي حضرت علي (ع) و اهل بيت نبود، امروز در دنيا از اسلام فقط اسمي و از قرآن تنها قرائتي كه لقلقة زبان باشد و از سنّت جز رسمي ظاهر باقي نمي ماند. محتويات ظرف اسلام واژگون و فرهنگ فرهيختة آن فاني مي گشت. براي هر مؤمن متعهّد مشخّص است كه امروز در دنيا دو تفكّر اسلامي وجود دارد. يكي اسلام ناب
محمّدي (ص) است كه از فيض رهنمودهاي قرآن و نهج البلاغه و ساير كتابهايي كه ميراث گرانبهايي در راستاي هدايت
بشري اند، اركان اسلام را استوار نگاه داشته اند و ديگر به قول امام خميني (ره) اسلام آمريكايي خلفا و وهّابي و نان به نرخ روز خور.

حضرت علي (ع) از اسلام اشرافيّت، اسلام ابوسفياني، اسلام روحاني نمايان متملّق و مقدّس نماهاي لايَشعر ـ خونين دل و خار در چشم و استخوان در گلو ـ شِكوه مي كند. حضرت علي (ع) از فرهنگهاي نافرهنگ منحط كه با فريب و فتنه در پي ترويج اسلامي هستند كه سرسپرده صاحبان سرمايه و ستم گر است و اسارت و سازش كاري با سودجويان فرصت طلب را به جان و دل مي خرد، هشدار مي دهد.

اميد است مسلمانان جهان در اشاعة فرهنگ اسلام حقيقي كه تنها معراج عروج به كمالات عالية انساني است كوشيده و راه را براي برقراري حكومت عدالت پرور و هميشه پايدار حضرت مهدي (عج) فراهم آورند.

     من ا... التّوفیق

        زهرا خلفی ـ عضو هیأت علمی

                                                                                  دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول